Nerede tek kalmış bir insan varsa biliyorum ki ona karşı birleşmiş insanlar ancak birleşerek onunla baş edebilecek kadar zayıf ve zavallılar. İnsanlar hep aralarından üstünlüğüne katlanamadıkları insanları atıyorlar. O yüzden yalnız kalırsan, tek bırakılırsan sakın üzülme. Ben o kadar güçlüyüm ki de… Tek başlarına baş edemiyorlar bile.
Snow Monster, a set on Flickr.
Kar Canavarı
Sakarya Üniversitesi, a set on Flickr.
Sakarya Üniversitesi
55MM 7GÖLLER, a set on Flickr.
55mm ile 7göllerŞarkılar,
Yaşanılanlarla,
Hatırlattıkları ile,
Unutulmayan, unutulamayanları ile,
Mânâ kazanır,
Değerlenir,
Derinlere iner,
Vaz geçilmez olur …
If i am princess, than you can say to me, whatever you want…
Son bir adım daha attı,
Mahkeme suratlılarla göz göze geldi.
Durdurdular.
Yeni bir zorluk daha çıkardılar.
Zaten buraya kadar da kolay gelmemişti.
Durdu.
Baktı ve dinledi.
Buraya kadardı.
Daha fazla boyun eğemedi saçmalıklara.
Zorluğu geçmedi bu sefer,
Bıraktı.
Özlem vardı içinde,
Korku vardı.
Bir daha görememe,
Belki bir daha bu kadar dahi gelememe korkusu.
Yapamadı.
Direnemedi.
Özlem itse de,
Ayakları geri gitti.
Yine de bükmedi boynunu,
Korku vardı içinde,
Parmaklıklar ardındakini,
Çaresiz,
Bitkin,
…ve daha düşünemediği
Birçok şekilde görme korkusu…
Görmemek daha mı iyiydi?
Kaçmak?
Çözüm müydü?
Bilemedi.
Bilmek istemedi.
…ve döndü geldiği gibi,
Eli boş,
Gönlü sızlar bir vaziyette,
Aldırmadan söylenenlere,
Döndü.
İçi sızladı.
Ağlamak istedi.
Tutuldu gözyaşları.
İfadesiz kaldı bir süre,
Sonra,
Düşünmemeyi denedi.
Düşünmedi.
Kendini kandırdı.
Sızlayan sırf kendi gönlü olmadı.
Sızlattı da…
Sana verebileceğim en büyük en değerli hediyem sevgim,
…ve bana vereceğin en büyük hediyen sevgin olsun.
Zaten başka hediyeye de gerek yok ki…
BayKuş ^-^
Sometimes I love me… ”
http://uniamo.tumblr.com/post/641768777/sometimes-i-love-me“
Not sometimes, all the time love me…
Ne müthiş bir andı o!..
Yıllar yılı gördüğüm rüyalara
ve daldığım hayallere benzemeyecek kadar gerçekti.
İşte karşımdaydı!
Her gittiğim yerde aradığım,
Her arayışta biraz daha özlediğim
ve her özlemde biraz daha aşık olduğum,
Sevdiğim, ruhumda erittiğim ve zihnimde dondurduğum,
Sevgilim!
İşte karşımdaydı…
Dünya gözümden siliniyor,
Hayat çevremde bulanıklaşıyor,
Varlık kendini yok ediyor,
Bilinç göklere kanatlanıyordu.
Haykırdım!
..ve gözümde kalan son nakış,
Gözlerinde gördüğüm suretimdi…
Başka hiçbirşey hatırlamadım.
Ne kadar zaman bilmiyorum.
Hatırlamayı unuttum.
Uyudum ve uyanmayı sildim lügatımdan.
Aaah vuslat!..
Unuttuğumu hatırlat bana!..
İ.PALA ’ Babil de Ölüm İstanbul da Aşk ’ dan bir derlemedir.
Kalbinden kağıda nakşederken dizeleri,
Her bir kelime ağladı şiirdeki hüznüne için için…
Acaba aynı hüznü aktarsaydı, geriye döner miydi giden?
…
…
Page 1 of 5
